De titel klinkt veel spannender dan het in werkelijkheid was, maar het begint allemaal bij een goede titel! Voordat ik de Chimborazo kan beklimmen moest ik een alpine cursus doen. Zo gezegd zo gedaan. Een alpine cursus inclusief een zesdaagse huttentour werd het. Laat het duidelijk zijn ik had mij vooraf er niet zo heel erg in verdiept, ik dacht ik laat mij verrassen en ik zie wel waar ik belandt.. Dat mijn avontuurtje in de bergen zou beginnen met het meeliften met twee wildvreemde mannen richting Oostenrijk, iets waar mijn vader mij van jongs af aan voor gewaarschuwd heeft: Lotte nooit bij vreemde mannen instappen! Ik heb dit mooie advies aan mij pas gekochte bergschoentjes gelapt en heb 2 heerlijke weken gehad in de Alpen!! Waar ik eerst nog twijfelde of ik wel moest gaan omdat ik naar mijn inziens niet helemaal verdiend had en het niet kon maken ben ik ontzettend blij dat ik geweest ben! De Alpen zijn een prima escape ik heb letterlijk tranen met tuiten gelachen en gehuild!

on my way! Wanderlotje

Dinsdag 8 augustus moesten we om 17:00 bij Haus Eberhard zijn in Vent, Oostenrijk. Maandag einde van de middag stond ik op het station van Arnhem benieuwd bij wie ik in de auto zou stappen en wie die eerste twee andere deelnemers van de cursus zouden zijn. Dat viel allemaal reuze mee, ze hadden geen snoep en bijlen bij zich dus ben met een veilig gevoel ingestapt en dinsdag heb ik mij heelhuids kunnen melden bij Eberhard. De beste man spreekt alleen Duits.. Aangezien deze Heidi totaal geen Duits spreekt beantwoordde ik zijn vraag met Si (een minder Duits woord dan dat bestaat er niet..) De rest van de groep hoorde dat en barstte in lachen uit, ik had de toon gezet.. Dat Si heb ik trouwens 2 weken lang volgehouden, bedoel de aanhouder wint!

On top of the Wildemannen-paaldansen op hoogte - wanderlotje

 

Op woensdagochtend ontmoette wij onze twee Bergfuhrers, Mathias en Cristoff het woord bergfuhrer alleen al vind ik heel apart. Bij het woord fuhrer zie ik gelijk een apart snorretje en die rare rechterarm, maar Mathias en Cristoff waren twee prima gidsen. Die dag zijn we gelijk de top van de Wildemannen opgegaan, die naam alleen al vind ik goed en ben blij dat ik deze bergtop op mijn conto kan schrijven! Het was geen lastige klim en deze ADHD Heidi liep soort van voorop. Ik was niet te stuiten, maar nou schijn je wat rustiger te moeten lopen in de bergen en dat rustiger is over het algemeen een dingetje bij mij.. Eenmaal op de top ben ik half in dat kruis gaan hangen want als een soort paspop tegen dat ijzeren kruis aanstaan is ook niet aan mij besteed en gelukkig was ik niet de enige die daar zo over dacht! Het was een mooie eerste dag met wat memorabele kodak momentjes, de eerste blik op de gletsjers want een C1 cursus is een alpine cursus en gaat dus ook over sneeuw en ijs en de rode bergschoentjes hadden een goeie first! Naast het leren wandelen in de bergen moesten we ook leren knopen leggen, klimmen en zekeren. Gelukkig heb ik al

rotsklimmen - wanderlotje

enige klim en zeker ervaring. Ik ben zeker geen meester klimster maar ik kan mezelf soms best leuk omhoog werken. Dat knopen is een ander verhaal maar ja ik ben geen uroloog en ik mag nog leren. Onze twee fuhrers wisten het leuk te brengen en kwamen zelf niet meer bij toen ze mij voor de groep zette nadat ze hadden laten zien hoe je een Prussik touwtje (soort van onmisbaar als je gaat klimmen in de bergen) weer recht of eigenlijk rechtop kon krijgen. Je staat dan eigenlijk op een 18+ manier over dat touwtje te strijken of te trekken en die twee gasten vonden het wel leuk als ik dat even voordeed. Nou heb ik mezelf wel op ergere manieren voor gek gezet en toevallig ben ik daar heel goed in dus met een uitgestreken gezicht heb ik mijn 18+ skills even laten zien en het prussiktouwtje werd er blij van! Dat rotsklimmen buiten is wel een ander verhaaltje dan binnen in zo’n hal klimmen..

klaar voor de huttentocht - wanderlotje

Na nog een aantal mooie dagen in Vent met veel wandelen en klimmen, die ik afwisselde met mijn mountain hardloop repeats, bedoel alles voor die marathon! Was het tijd om de tas in te pakken en op huttentocht te gaan.. Ik had er zin in maar zag er ook klein beetje tegenop.. Het slapen in de stapelbedden hadden al lichte tol gevergd op mijn iets kwetsbare ruggetje en 6 dagen lopen met een rugtas op waar alles in zat was een uitdaging. Maar het inpakken van de tassen was een groot feest uiteindelijk had ik nog een van de lichtere tassen (dat voor iemand die altijd te veel mee heeft..) Ik was een groot promoter van de persoonlijke hygiene tijdens deze tocht dus ik heb aan iedereen duidelijk gemaakt dat er gewoon deo gebruikt moest worden! Al deed ik dat op een iets aparte manier namelijk: ‘En er wordt gewoon gespoten stelletje viezerikken..’ Maar gelukkig snapte iedereen wat ik bedoelde! De volgende ochtend vertrokken we vol goeie moed!
eerste dag van de huttentocht- wanderlotje

You will never forget that first (day)

Die eerste dag van de toch zou mij altijd bijblijven.. Niet omdat hij zo bijzonder mooi was maar nadat we de eerste hut gepasseerd hadden een ontsteking op voelde komen in, eerst mijn linkervoet en daarna ook mijn rechtervoet.. De reuma, joint the party! De pijn verbijtend gewoon doorgestapt maar het werd erger en erger en op een gegeven moment liepen de tranen over mijn wangen van de pijn. Het was niet te harden, het was lang geleden dat ik zoveel pijn had in mijn voeten. Wat was ik boos, verdrietig en teleurgesteld in mijn lijf.. Ik zag al die toppen al aan mijn neus voorbijgaan.. De pijn verbijtend en mijn neus ophalend wist ik het vol te houden tot de hut waar we overnachtte maar dat was niet mijn beste dag. Dikke dosissen pijnstillers erin, voeten in een ijsbeek en hopen dat het de volgende dag beter zou zijn. Want dan stond de Wildspitze op het menu de hoogste berg van Tirol met 3774 meter.

On top of the world-wanderlotje

Half vier ging de wekker die nacht, de voeten waren redelijk hersteld. Ik was dopey van de pijnkillers maar niks kon mij van die top houden, over koppig gesproken.. En inderdaad na een tocht van iets minder dan 4,5 uur stonden wij met onze touwgroep op de top van de Wildspitze! Over gletsjers en rotsen geklommen in diepe afgronden gekeken en dan sta je daar met alleen maar bergen om je heen.. Wat is dat toch mooi en geeft zo’n fijn gevoel! Ik kan het ten zeerste aanbevelen!

Go were you feel most alive..

De rest van de week liepen we lekker van hut naar hut, leerde we soort van kaartlezen (ik vertrouw mezelf nog niet met zo’n bergkaart hoor!) Stonden we nog op 2 bergtoppen, heb ik in een gletsjerspleet gelegen (niet heel erg comfortabel) en hadden we flink wat km’s gelopen over sneeuw en ijs en met soms te mooie uitzichten! De laatste avond sloten wij af met een legendarisch spelletje waar ook de twee fuhrers aan meededen. Mathias zijn imitatie van Harry potter op een bezemsteel zal ik nooit vergeten. Ook mijn eigen manier van bergfuhrer uitbeelden sprak bij vele tot de verbeelding. We hadden veel geleerd afgelopen week, veel gelachen en persoonlijk heb ik ontzettend genoten van al dat moois en de rust. Ja het was pittig om 6 dagen met een rugzak rond te sjouwen en mijn rug had het er behoorlijk zwaar mee.. Op sommige dagen voelde ik mijn rechterbeen niet of sliep ik heel slecht van de pijn maar ik had het voor geen goud willen missen..

De pijn in de rug is real - ook tijdens het wandelen -wanderlotje
De pijn in de rug is real – ook tijdens het wandelen en kimmen

Als afsluiter een lijstje van dingen die mij zeker zullen bijblijven:

  • Voor het eerst in mijn leven heb ik een sneeuwbal vol in iemand gezicht weten te plempen.. Dat ik dat daarna drievoudig terug kreeg van Cristoff kon ik prima handelen!
  • De vele slechte opmerkingen: over het algemeen was het zo dat het niveau van de grappen daalde naarmate wij ook daalde..
  • Tijdens het spelletje Three in a box dat een flinke portie fantasie en zelfspot goud waard is, of dat de omschrijving van een ander 18+ woord nog soort van poetisch kan laten klinken en ik geen idee had datthe group -wanderlotje Carmen Elektra zoveel familie had..
  • Het slapen in de stapelbedden: wat een hel de een snurkt als een malle, de ander kreunt en steunt en daarbij voel je je net alsof je getuige bent van wel iets heel persoonlijks en de geur van 16 mensen op een slaapzaal… it aint pretty!
  • De hoeveelheid blaren die ik heb mogen verzorgen en dat ik toch soort van helende handjes heb voor anderen..
  • de eindeloze discussie over het gebruik van het kompas!
  • Dat je dus in hoog zomer gewoon in de sneeuw en ijs kan staan..
  • Lotte!!! De manier waarom mijn naam werd uitgesproken zal mij zeker bijblijven die Oostenrijks ring to it, had wel wat!
  • Als laatste: Making memories, Hoe belangrijk het is om te genieten van kleine momenten en uitzichten!
snow and ice -wanderlotje
snow and ice – touw op bossen – story of the week
Op weg naar de Wildspitze
Op weg naar de Wildspitze
Top van de Flusskuchel
Top van de Flusskuchel
Uitzichtje hoor!! - vanaf de Wildspitze
Uitzichtje hoor!! – vanaf de Wildspitze
Top van de Flusskuchel
Top van de Flusskuchel – collecting moments

Onder het mom van yoga kan altijd en overal
Onder het mom van yoga kan altijd en overal
Yoga in de sneeuw en op een gletsjer - wanderlotje
Yoga in de sneeuw en op een gletsjer
The group and the two crazies guides or Berg fuhrers - wanderlotje
The group and the two crazies guides or Berg fuhrers
hill or mountain repeats in vent - wanderlotje
hill or mountain repeats in vent
Paal knuffelen - wanderlotje
Paal knuffelen

 

 

Verhaaltje is over en uit...
Verhaaltje is over en uit…