Aan het einde van het jaar is het hoog tijd om even sentimenteel te doen. Waar anderen de film P.S. I love you gaan kijken of het boek gaan lezen schrijf ik een sentimenteel overzicht over mijn afgelopen jaar! Laat ik beginnen met een hele positieve noot: Dat ik al mijn wilde plannen en nog meer dan dat tot uitvoer heb kunnen brengen, dus dat is Top! En dat voor 2020 er nog veel wildere plannen komen!

Het sentimentele kadaver

Road to JonkopingOndanks de commentaren blijf ik mijn lijfje gewoon een kadavertje noemen want dat klinkt zo lekker en het is nog steeds niet verandert in een hemellichaam, want het blijft mij bij parten spelen. De whiplash die ik eind 2018 opliep is ook helaas nog steeds overduidelijk aanwezig. Kadavertje bekt nou eenmaal net zo lekker zoals een 16 jarige dat kan op een hockey feest. Ondanks alle tegenslagen ben ik ook wel degelijk trots op wat ik allemaal doe met een lichaam dat niet mee wil werken. Mijn voornemen voor 2020 is dan ook echt wel dat ik afscheid neem van de whiplash en alleen nog doorga met de reuma en de chronische pijn in mijn rug want eerlijk gezegd is dat al een heel kerstmaal op zich en zit ik daar dus al vol genoeg van. Maar de extra lichamelijke perikelen zijn afgelopen jaar op 2 weken kreupelheid door mijn rug na (iets met eigenwijsheid en te snel de draad weer willen oppakken) tot het minimum beperkt gebleven. Dus om in Strava termen te blijven spreken: Kudo’s voor het kadaver!

Run forest run

Road to Jonkoping

Waar ik vorig jaar baalde dat ik geen van mijn PR’s had verbroken, heb ik in 2019 mijn PR op de 10 mile met 12seconden verbeterd. Geen wereldprestatie maar ik heb het hele jaar door lekker kunnen hobbelen en aan leuke wedstrijden mee kunnen doen en  zelfs op aardig wat podia gestaan. Natuurlijk had ik graag nog meer PR’s willen lopen maar die traptraining om op zo’n podium te komen was ook zeer welkom. De PR’s gaan er hopelijk in 2020 komen! Met 1600 km op de teller van mijn kadaver voor 2019 vind ik het allememaggies prachtig!

 

Sneller, sterker, beter: op naar meer traptraining!

Swim-bike-run

Halve IronmanDit jaar gaat vooral het jaar in dat ik mezelf een triatlete mag noemen. Die sport waarbij je ’s ochtends vroeg het water in duikt, vervolgens zeiknat op je fiets gaat zitten om daarna nog zo snel mogelijk te rennen. Van geen zwemmer en eigenlijk stiekem een beetje bang zijn voor water in mijn neus -nou heb ik dat laatste nog steeds maar godzijdank voor de neusklem!- naar 3100 meter zwemmen in 60 min. Van naar met moeite de 30 km/h te halen naar 90 km met hoogtemeters op een snelheid van 33 km/h. Dat rennen deed ik al, maar rennen nadat je 3 uur op de fiets hebt gezeten, is zoals Louis van Gaal zou zeggen a whole different cookie! Ik heb aan veel wedstrijden meegedaan: 1/8ste, kwart en als klap op de vuurpijl een halve Triathlon in Zweden. Ook in de triathlon heb ik een aantal keer aan traptraining mogen doen. Derde plaatsen en tweede plaatsen maar alleen die hoogste trede heb ik nog niet mogen beklimmen al zijn de eerste geldprijzen binnengeharkt! Het mooie aan triathlon is dat door de afwisseling van sport, intensiteit en disciplines ik veel minder snel overbelast raak. En voor een ADHD’ er als ik kan zijn (al is het nooit klinisch bewezen) is het super om elke keer iets anders te mogen doen!

Wanderlotje at Work

Ik werk nu bijna twee jaar als regiomarketeer bij EBS public transportation B.V. En ik heb het er nog steeds naarmijn zin. Ik leer er nog steeds en ondanks dat het OV soms niet zo hot en happening is als bijvoorbeeld de sport of event wereld gebeurt er een heleboel. Naast de 36 uur die ik als kantoorbaan besteed ben ik dit jaar ook wat meer op zoek gegaan naar klussen buiten EBS. Iets wat ik ontzettend leuk vind om te doen en wat ik voor 2020 graag wil doorpakken. Dus mocht er nog iemand een marketeer, marketingplan, social mediaplan, eventplan of iets van dat alles nodig hebben dan hoor ik het graag!

Private part

De hoofdprijs Na eindeloos veel km’s te hebben gereden tussen het mooie Haarlem en Rotterdam, waarvan 1x zelfs op mijn racefiets woon ik sinds september in de Havenstad samen met vriendlief. Wat een stap en ik heb daar zeker wel even aan moeten wennen van het toch wel dorpse Haarlem naar wat ik altijd gekscherend de grote boze stad noem. Maar ondanks dat ik Haarlem (en zijn inwoners) soms echt wel mis vermaak ik mij hier ook opperbest! Naast een nieuwe stad heb ik het afgelopen jaar ook 3 nieuwe landen mogen afvinken op de wereldbol. Een heerlijke reis samen naar Singapore en Maleisië in februari. Wij zaten weer met bruine beentjes op de fiets bij terugkomst. En voor de Ironman zijn we afgereisd naar Zweden. Afgezien daarvan zijn wij vaak weekenden andere plekken dan Rotjeknor onveilig aan het maken want om maar even in cliche’s te blijven hangen: The world is a book, those who don’t travel only read one page. Ik ben dol op lezen laten we het daar maar op houden!

Wilde plannen

nieuwe plannen Na een mooi jaar moet 2020 het eigenlijk overtreffen. Waar ik vorig jaar geen marathon liep en niet mijn behaalde tijd op de halve ironman neerzette hoop ik dat in 2020 allemaal naar behoren te verbeteren. Het doel is om in april onder de 3 uur 30 op de marathon van Rotterdam te lopen. Als Rotterdammert moet je daar natuurlijk een keer aan meedoen. De halve triathlon wil ik heel graag onder de 5,5 uur doen. die 4 min 24 seconde van Zweden zit mij ergens nog steeds ietjsepiesje dwars. Maar het grootste doel van aankomend jaar wordt toch wel de hele Ironman van Kopenhagen. Ik ga op 16 augustus 3,8 km zwemmen dan 180 km fietsen en dan nog een marathon lopen. Ik vind het ontzettend spannend, gaat mijn lichaam dit trekken, hoe ga ik het vinden en wat als ik er straks nog meer wil doen? Stiekem zou ik ooit wel op Kona willen staan maar first things first dat is Kopenhagen finishen en hopelijk mag ik mijzelf in augustus dan een Ironman noemen! Daarvoor moet er nog wel even een mooi racemonster aangeschaft worden a.k.a een TT bike dus ik hoop dat ik de oudejaarsloterij win… Naast al die sportieve gekkigheid gaan er ook hopelijk nog genoeg uitstapjes, gekke tripjes en mooie eetpartijtjes komen want van sporten krijg je honger!

The end

Dit was dan mijn emotionele epistel en een vooruitblik naar 2020. Eigenlijk ben ik nooit zo emotioneel met Oud en Volle kracht vooruitNieuw want het enige wat voor mijn gevoel verandert is het feit dat ik de komende periode op al mijn officiële documenten de geschreven 2019 moet doorkrassen naar 2020. Verder is het op 1 januari gewoon een nieuwe dag met nieuwe kansen zoals dat elke dag zo is!

De statistieken:

Totaal aantal km gelopen: 1600 km, 1 PR op de 10 miles

Totaal aantal km gefietst: 3250 km, waarvan nul lekke banden!

Totaal aantal meter gezwommen: 235.722 meter

1 verbeterd PR, 1 keer podium bij run bike run, 3 keer met triathlon en 3 x met hardloopwedstrijden (waarvan 1 keer de hoogste trede). Spierpijn en andere pijntjes in overvloed maar dat is niks nieuws!

Best nine volgens instagram
De best nine volgens instagram: Strakke pakjes en bikini’s…
Top en flop 2019
Mijn persoonlijke best nine: Ironman, verhuizen, vakanties, nieuwe sport en dat allemaal samen met vriendlief!